ცხელა.

სასტიკად ცხელა. არნოლდის სერია მახსენდება, სიცხეში მთელი ქალაქი ერთმანეთს რომ ჭამს. აი ასე ცხელა. კომპი უფრო მეტად მათბობს. ვენტილიატორი (ქართული შესატყვისი აქვს? ) კი მაგრილებს, მაგრამ თავს მატკიებს. არავითარი იდეა თავში. 5 საათია, ჩემი ფანჯრის ქვეშ ძაააალიან ხმამაღალი საქმის გარჩევაა.. აი სერიოზული “ახსენი ძმაო ” და სხვა შესაფერისი ლექსიკით. ჯორჯია ბლინ :შ.. ფანჯარასთან მიდგას კომპი, ვზივარ და ვითვლი რამდენი შანსი აქვს ბრმა ტყვიას რომ  მარცხენა საფეთქელში მომხვდეს. მადლობა ღმერთს არც ისე ბევრი.. თავი მტკივა საშინლად.

დღეს ნანა იყო ამოსული, ჯერ ლუდი დავლიეთ, მერე ღვინო დავაყოლეთ, ტონაც ვიჭორავეთ. ბავშვობა გამახსენდა..

დავწვები ახლა მე.. თორემ თავი მტკივა საშინლად და თან ასე 5–6 საათში უნდა ავდგე.

ბოროტსა სძლია კეთილმან? O.o uhm….

ნუ სერიალები(სერიოზულებზე არა, აი ეგრეთ წოდებულ “საპნის ოპერებზე” ვუბნობ) რომ დიადი სისულელეა, მაგაში კაარგა ხანია დარწმუნებული ვარ, მარა აი დღეს რაც შემომენახა, საერთოდ :S

მოკლედ სასადილო ოთახში ტვ როგორც ყოველთვის ჩართული იყო და სანამ რაღაცეებს ვაკეთებდი ესეც მიდიოდა პარალელურ რეჟიმში. ხოდა, აჩვენებენ, თუ როგორ შემოემარხათ უარყოფითი გმირი ცოცხლად(ტიპა რაღაც წამალი დალია რომ მკვდრად მოეჩვენა ყველას) და მერე ფართო პლანით აჩვენებდნენ როგორ გამოფხიზლდა ეს ქალი კუბოში და მაგისი ისტერიკები და სახურავის ფხაჭნა და რაღაც ეგეთები :S  და ამ “მხიარული” კადრების მერე აჩვენებენ როგორ თხოვდება მთავარი გმირის ბედნიერი შვილი.. ქორწილი და მთელი ამბები.

აი ერთი მაგათი სცენარისტი დამაჭერინა რა :S

უბრალოდ.

ბოლო დღეებში ფოვერლეველინგს გადაყვა ჩემი ბლოგიც, გეგმებიც და ლამის განყოფილებაც.
გაღვიძებისას მხოლოდ ორ რამეზე ვფიქრობ:1.ანგელოზკა, 2. რა ქვესტები მაქვს გასაკეთებელი :\ მანიაკობა არ მიყვარს ზოგადად, მაგრამ გილდიაში ვარ ახლა და თამაში რაღაც მომენტში სამსახურივით აბიაზალოვკა გახდა :\ თან ბოლო 9 ლეველი დამრჩა და ნუ სასწაულად დიდი დრო სჭირდება.. ჰმ…ნუ ვოშემ. ვიცი ახლა რასაც დაწერთ კომენტებში, რომ სიამოვნებას თუ არ განიჭებს, რაღა თამაშია და აბიაზალოვკა თუ არის და ა.შ. მარა მსიამოვნებს კიდეც :S თან ეს რაღაც  სოციალური ცხოვრების იმიტაციასაც აკეთებს(გილდია რამე, ხალხი რომელიც გეხმარება და ეხმარები,დადიხართ ერთად სადღაც, ხასიათს იგებ: ის ღადაობს, ეს სლეა, ის ჯიგარი ტიპია და.ა.შ…) ხოოოოდა ჩამითრია და წამიღო )))))))

დღეს ჩამოსული ფეხსაცმელებით ვიყავი გარეთ გასული მეორედ უკვე :დ გადავწყვიტე რომ მესამედ მარტო ისეთ ადგილას გავალ სადაც ნაღდად მეცოდინება რომ სიარული არ მომიწევს.
1.სასტიკად მაღლებია (12 სმ)
2.სასტიკად შეუჩვეველი ვარ მაგხელა ქუსლებზე სიარულს(კედები, ბოტასები და ტაპკები ფორევა)
ხოოოოდა მაღაზიაში შევედი, ლაი–ლაის ყიდვა მინდოდა. ზურგსუკან გავიგე ერთმა გამყიდველმა მეორეს “ნახე რამხელა ქუსლებზე დგასო” :S ნდეჰ.. ხოდა ყველაზე საწყალი მაშინ ვიყავი როდესაც ინტელიგენტთან მივედი მაისურის წამოსაღებად. ვაკის პარკის გვერდით რომ დიდი დაღმართია იქ ჩავდიოდი და აი მართლა საოცრად ცოდო ვიყავი )) კიდევ კარგი არავის ნაცნობებიდან არ დავუნახივარ თან ანგელოზკას გვერდით რომ დავდივარ მაგ ფეხსაცმელებით, სულ მეჩვენება რომ გარბის და მთელი გზა “ნუ გარბიხარ”–ს ძახილის მეტს არაფერს ვაკეთებ

სემესტრი დამთავრდა. ხოდა ამერია დღეები. ძლივს გავიხსენე რომ პარასკევი დამთავრდა. უკვე შაბათის დილაა. თვალები მეწვის სასტიკად. დავწვები ახლა..
)))

მზადაა :) :ბის:

დღეს მოვიტანე სახლში ხარისხი მაისურის მომეწონა. წარწერა ძალიან კარგი არ გამოვიდა, მაგრამ შორიდან არ ეტყობა და ახლოდანაც ცუდი არაა “არა უშავს” ხარისხისაა მოკლედ კმაყოფილი ვარ. თან კარგად მაქვს ხოდა, კიდევ თუ გაამზადებს ახლა ინტელიგენტი, კიდევ შევუკვეთავ.

Ta-da!

დღეს შევიხედე ბლოგის სტატისტიკაში ხოდა…
თავისი არსებობის ისტორიის მანძილზე პირველად

მნდეჰ…

ისევ რაღაც ცუდ ხასიათზე ვარ :S

რაღაც ბოლო დღეებში ნამეტანი ლაბილური გამიხდა ფსიქო–ემოციური სტატუსი.. წინა პოსტი უნდა გადავიკითხო 10ჯერ და დავწვე დავიძინო.

Free your mind, NEO

მას შემდეგ რაც, მე–9 კლასში მასწავლეს რომ გული შედგება 4 ნაწილისგან, აქვს პარკუჭები, წინაგულები და მათ შორის სარქველები და რომ საერთოდ, მისი ფუნქცია და ერთადერთი საქმიანობა(ნატრიურეზულ ფაქტორს თუ არ ჩავთვლით) სისხლის ორგანიზმში გადატუმბვაა, მივხვდი რომ გამოთქმები “გულქვა”, “გულით მიყვარს”, “გულის კარი გაუღო”(ეს უკანასკნელი განსაკუთრებით), მხატვრულია და რეალურად, ის უსიამოვნო თუ პირიქით სასიამოვნო შეგრძნებები, რომლებსაც გულის არეში ვგრძნობთ ტვინიდან მოდის. ასე რომ ერთი ძველი ებრაელის–სოლომონისა არ იყოს, ყველაფერი აქაა :თითით შუბლზე რომ უთითებს ის სმაილი:

ყოველთვის მაკვირვებდა ისეთი ადამიანები რომლებიც იძახიან, რომ:
– ვერასოდეს გადაიყვარებს
_ მსოფლიოში ყველაზე უბედური ადამიანია(იმ დროს როდესაც რეალურად არაფერი ცუდი მის გარშემო არ ხდება)
– სიყვარული არ არსებობს
– ბედნიერება არ არსებობს
– ცხოვრება თეატრია/თამაშია და ა.შ.

ხოდა ბევრი ვიფიქრე თუ ცოტა, ერთი დასკვნა გამოვიტანე: ყველაფერი ისე არის, როგორც ჩვენ ვფიქრობთ და როგორც ჩვენ გვინდა(შეიძლება რეალურად არ გვინდა, მაგრამ როდესაც ცნობიერად თუ ქვეცნობიერად განვაწყობთ ჩვენს თავს რაღაცის მიმართ, მასე გამოდის). თუ შენ გჯერა რომ სიყვარული არ არსებობს, დიდი შანსი გაქვს რომ არასოდეს არავინ შეგიყვარდეს. ან შეგიყვარდეს, მაგრამ “სიყვარული ხომ არ არსებობს” და ამიტომ შენ არც დაფიქრდე იმაზე თუ რა იყო ეს. არასოდეს გადაგიყვარდება: აქ უფრო მარტივადაა საქმე.. დღე და ღამე თუ აფანატებ ადამიანზე, რომელმაც 200 წლის წინ მიგატოვა, მუდამ იფიქრებ იმაზე, თუ როგორი იდიოტი ხარ და როგორი ადამიანი გაუშვი… მასეც დარჩები. თუ დღენიადაგ ჩასჩიჩინებ შენს თავს, რომ უბედური ხარ.. იქნები! ყველაფერი ჩვენი ტვინიდან იწყება და ყველაფერი “ჩვენი თავითაო” მოგვდის. ასე რომ… ყველაზე მარტივი რეცეპტი ბედნიერებისკენ ჩემი აზრით არის..

თუ გინდა იყო ბედნიერი, იყავი

მერე რა, რომ ვიღაც მდედრს/მამრს არ შეუყვარდი, მერე რა, რომ ავტობუსს ვერ მიუსწარი და კიდევ 15 წუთი უნდა ელოდო. მერე რა რომ ცხელა და ძლივს სუნთქავ.. თუკი ხარ ცოცხალი, ჯანმრთელი ყველა კიდური და ორგანო ადგილზე გაქვს, გყავს ადამიანები, რომლებსაც უყვარხარ და შენც გიყვარს ე.ი. გლობალურად, ყველაფერი კარგადაა..ნუ იდღნამ ტვინს და ყველაფერი კარგად იქნება.

Free your mind

სიყვარული და დნმ

გირლზების ბლოგისთვის ვეძებდი “თვის ფავორიტი მამაკაცის” კანდიდატურას და ბოლოს კასილასი ავირჩიე
ბავშვობაში სერიოზულად მაფანატებდა მაგ ადამიანზე.. ამ სიტყვის სრული მნიშვნელობით “ფანი” ვიყავი, მაქედან გამომავალი მთელი შედეგებით.. ხომდა. დღესაც ახლა რომ ვათვალიერებდი, საკმაოდ სიმპატიურია, ვერაფერს ვიტყვი. ახლაც მომწონს

ხოდა რისთვის ვყვებოდი ახლა ამ ყველაფერს.

ასე 2–3 წლის წინ, რაღაც “მინდა კოსმო ვიყო” ტიპის ჟურნალში წავიკითხე პატარა სტატია, სადაც ეწერა, რომ თითქოს მეცნიერები მივიდნენ იმ დასკვნამდე, რომ ყოველი ადამიანის დნმ–ში არის ჩადებული რაღაც პაწია დეტალი, რომლის გამოც მათ უყვარდებათ ან მოსწონთ საპირისპირო სქესის წარმომადგენლები. ანუ ვთქვათ ვიღაც სოფოს, გენში აქვს რომ მოსწონს ბიჭები, რომლებსაც მარჯვენა ლოყაზე აქვს ხალი. ე.ი. ყველა ვინც შეუყვარდება, ექნება მარჯვენა ლოყაზე ხალი   ნუ.. იმის აღნიშვნა დამავიწყდა, რომ ეს დეტალი რჩება აბსოლუტურად გაუაზრებელი და დაუფიქსირებელი ცნობიერად. გოგო არასოდეს იფიქრებს, აი იმ ბიჭს ხალი აქვს მარჯვენა ლოყაზე და მაგიტომ მომწონსო..

და რა შუაშია ახლა ეს კასილასთან

დღეს რომ დავაკვირდი სურათზედ, საკმაოდ გადმოჩაჩული ყურები აქვს )))))) და ჩემი სულ პირველი სიყვარული(სკოლის, პირველ კლასში) რომ გამახსენდა.. იმასაც დაჩაჩული ყურები ქონდა )) ხოდა ახლა ვფიქრობ იქნებ “გადმოქაჩული, დიდი ყურები” არის–თქო ჩემს გენში მარა აშკარად ანგელოზკას არ აქვს დიდი ყურები ) ასე რომ თითქოს “ოტპადაეტ” ეგ ვერსია.

ნუ მოკლედ მისტიკაა პირდაპირ

ძველი რეკლამა

იუტუბზე ბოდიალისას გადავაწყდი ამ რგოლს.. და ისეთი ნოსტალგიები დამეწყო.
გამახსენდა 2002–2003 წლებში როგორ მაბოდებდა ფეხბურთზე :უსერ: მადრიდის რეალზე განსაკუთრებით..
და ისედაც. მაგარი რეკლამაა და ბევრი ძველი “ზვეზდა” ჩანს მანდ.

ბლიაძ..

ვოშემ, ნერვები მომეშალა და მე თვითონ ვერ მივხვდი რაზე.

მგონი ჯერ იმაზე, რომ ბრდ–ში წამათრიეს ჰილერად, პირველივე ბოსთან დავვაიპდით და სასტავი დაიშალა. მერე იმაზე რომ ამ დურაკული ვილაზკის გამო კანაბისკას ვერ დაველაპარაკე ნორმალურად :S ხოდა ახლა განყოფილებაში ვზივარ და ნერვები მეშლება იმაზე რომ ხალხი მემილიონედ ხსნის იმავე თემებს. ზოგი კი უბრალოდ ვერ მიხვდა რატომ არა… :დ ზოგიერთებს უფრო ადვილია “მისცე”(ამ შემთხვევაში ჩატაობის ნება :დ ) ვიდრე აუხსნა, რატომ არა.

პ.ს. მინდა კომპთან მარტო ვიჯდე და მუსიკას ვუსმინო. არა… ვინ დაგაცდის ბებია მიზის გვერდით სავარძელში და მიყვება იმაზე, რა ნაგავია პატრისიო და როგორ უყვარს როსაურას ლუის–მარიო :S